اتحاد با مجاهدین؛ رؤیایی که هیچگاه تعبیر نخواهد شد

ایران دیدبان، ششم ژانویه 2007

خانم "فریبا هشترودی" نیز به کسانی پیوست که "رابطه‎ی دوری با سازمان داشته‎اند" ، "مطرح نبودند" ، "از اول انتقاداتی به آنان وجود داشت" ، "روشنفکر بودند" ، "اهل عمل نبودند" و حتی "آنگونه که باید رهبری را تبعیت نمی‎کردند " ... !

« سالومه‎وار یحیی را ذبح می‎کند و عذر تقصیر آورده و کرور کرور پول دریافت کرده است و حتی اروپا می‎خواهد از وی علیه مجاهدین استفاده کند » !

خانم فریبا هشترودی نیز یکی از موارد مکرر جدایی است که مجاهدین و وابستگان به آنها، در واکنش غریزی خود، ایشان را آماج لجن‎پراکنی‎ها و فحاشی‎های خود قرار داده‎اند.

هنوز باید در انتظار سیل اتهامات، فحاشی‎ها و تحقیرهای پس از این، از جانب سخن‎گویان ریز و درشت باند آدم‎کش رجوی نسبت به ایشان بود.

ناگفته پیدا است مسایلی که باعث شده ایشان از مجاهدین کناره‎گیری کند، همانند سایرین و از جمله آقای متین‎دفتری که پیش از خانم هشترودی از شورا جدا شدند، شامل انتقادناپذیری مجاهدین، خفقان و سانسور حاکم بر مناسبات آنها و فرهنگ توتالیتر این فرقه می‎باشد.

جدا شدن افرادی مانند هشترودی از شورا که در دفاع از این سازمان کم نگذاشتند و اکنون متهم هستند که آن زمان خیلی داغ بوده‎اند! نشان از آن دارد که مجاهدین ذره‎ای انعطاف حتی در برابر کسانی که دربست به حمایت از سیاست‎های آنها می‎پرداختند نیز ندارند.

در آن شرایط است که بعضی از افراد ساده‎لوح، فریب‎کاری رجوی درباره‎ی اتحاد با سایر نیروها را باور کرده و گمان برده‎اند که مجاهدین حاضرند با بقیه متحد شوند.

خروج این افراد از شورای دست‎ساز مجاهدین به‎خوبی نشان می‎دهد که تعبیر مجاهدین از اتحاد چیزی جز سرسپاری مطلق به فرامین آنها نیست و افرادی که از سر سادگی توأم با بلاهت، از منظر فرعی و اصلی بودن تضاد با امپریالیسم و یا جمهوری اسلامی، به بررسی طرح همبستگی با مجاهدین می‎پردازند، سال‎های نوری از فریب‎کاری و شارلاتان‎بازی این دار و دسته عقب هستند که گمان می‎برند درد مجاهدین، درک نکردن ماهیت امپریالیسم است که این‎چنین به توضیح و تفسیر ابعاد امپریالیسم نشسته‎اند ...

درد مجاهدین، همانگونه که می‎توان از جدایی‎ها (که بخشی اعظمی از آن به‎دلیل سانسور حاکم بر اخبار اردوگاه اشرف، مسکوت می‎ماند و مجاهدین آن را از انظار دور می‎دارند) بدان پی برد، تمامیت‎خواهی، تلاش برای تحمیل عقاید فرقه‎ای خود بر سایرین و تحقیر تمام کسانی است که ذره‎ای متفاوت با آنها می‎اندیشند.

از قضا باید با استناد به‎همین دلیل، قاطعانه پیش‎بینی نمود که نه تنها در این برهه‎ی زمانی که مجاهدین شدیداً به حمایت اشخاص و گروه‎ها احتیاج دارند و علی‎الظاهر نیز خود پیش‎قدم شده‎اند و نه در هیچ برهه‎ی زمانی دیگر، قادر نخواهند بود که با هیچ گروه و دسته‎ی دیگری متحد شوند.
 

Home