ایران اینترلینک

گزارش دوم از بغداد

اردوگاه اشرف و مجاهدین خلق

ایران اینترلینک، سپتامبر 2009

لینک به متن اصلی (انگلیسی)
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=6956

گزارش با فورمت پی دی اف (انگلیسی)

لینک به گزارش خبرگزاری رویترز
http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=6959

همچنین:

لینک به گزارش اول، فوریه 2008
http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=4222

لینک به گزارش موسسه رند، اوت 2009
http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=6837

---------

اوت 2009

فهرست

گزارش دوم بغداد
مقدمه
اقدامات دولت عراق
رئوس خواسته های عراق در رابطه با سازمان مجاهدین خلق
واکنش سازمان مجاهدین خلق
مشکل دولت عراق
دولت عراق کنترل خود بر اردوگاه اشرف را بیش تر میکند
روزهای 28 و 29 ژوئیه
طرح های دولت عراق
نقش بنیاد خانواده سحر، بغداد
واکنش رهبران و حامیان سازمان مجاهدین خلق
نتیجه گیری

گزارش دوم بغداد

در فوریه 2008 مسعود خدابنده یافته های خود را به صورت گزارشی، متعاقب سفرش به عراق به عنوان مشاور دولت عراق در خصوص سازمان تروریستی مجاهدین خلق و مقر مرکزی آن در اردوگاه اشرف در استان دیاله، منتشر نمود.

http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=4224

دومین گزارش محصول مشاوره های بعدی در خصوص موضوع اردوگاه اشرف از زمانی است که دولت عراق مسئولیت این پایگاه را در ژانویه سال 2009 به دنبال وارد عمل شدن توافق نامه موقعیت نیروها با ایالات متحده به عهده گرفته است.

اطلاعات مربوط به دوره قبل از ژانویه 2009، یعنی قبل از زمانی که دولت عراق مسئولیت اردوگاه اشرف و سازمان مجاهدین خلق را پذیرفت، در لینک زیر در خصوص اردوگاه اشرف قابل دسترسی می باشد.

http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=4330

مقدمه

از دسامبر 2003 تمامی دولتهای حاکم در عراق (از اولین دولت موقت گرفته تا دولت منتخب فعلی) خواستار این شده اند که ارتش آمریکا اردوگاه اشرف را بسته و نظامیان سازمان تروریستی خارجی مجاهدین خلق را که نیروهای آمریکایی آنرا در داخل کشور شان نگاه داشته اند جابجا نمایند. بنابراین وضعیت فعلی در نتیجه یک تصمیم جدید دولت عراق بوجود نیامده است. این تصمیم با توجه به دشمنی تاریخی سازمان مجاهدین خلق علیه مردم عراق طی دو دهه گذشته به عنوان بخشی از ابزار سرکوب صدام حسین اتخاذ شده است. دولت عراق سازمان مجاهدین خلق را یک ارگان تروریستی خارجی با خصوصیاتی حتی فراتر می داند که آنرا یک فرقه مخرب خطرناک می سازد. دلایل اینکه چرا ارتش آمریکا موفق نشد اردوگاه اشرف را ببندد در گزارش RAND به تفصیل آمده است.

مطالب زیر حاوی رئوس اقدامات صورت گرفته توسط دولت عراق و سازمان مجاهدین خلق قبل از 28 ژوئیه 2009 میباشد.

اقدامات دولت عراق

بعد از اینکه ارتش آمریکا مسئولیت اردوگاه اشرف را در اول ژانویه سال جاری به منظور به اجرا در آوردن توافقنامه موقعیت نیروها واگذار نمود، دولت عراق چندین خط برخورد را در قبال جابجا کردن سازمان مجاهدین خلق و بستن اردوگاه اشرف به عنوان یک وجه اساسی کسب کنترل کامل و همه جانبه بر کشور به اجرا گذاشت.

یک کمیته مشترک بین وزارت خانه های مختلف دولت شامل وزارت دفاع و امنیت، وزارت داخله، و وزارت حقوق بشر تشکیل شد. این کمیته، به ریاست مشاور امنیت ملی عراق دکتر موفق الربیعی، طرح ها و فعالیت های هماهنگ شده ای را از جانب دولت عراق به ریاست نخست وزیر نوری المالکی و رئیس جمهور جلال طالبانی به اجرا گذاشت. دکتر الربیعی طرحی را برای مأموریت دشوار منحل نمودن یک فرقه افراطی ریخت که نیازمند یک رویکرد روشنگرانه و انسان دوستانه بود که میتوانست یک نمونه برای برخورد با سازمان های مشابه در سراسر جهان باشد.

مقامات دولت مذاکرات متناوبی را با سازمان مجاهدین خلق با نظارت پرسنل ارتش آمریکا به اجرا گذاشتند. (باید توجه داشت که از زمان انتقال کنترل در ژانویه 2009 یک گروه 25 نفره از سربازان آمریکایی برای ایفای نقش ناظر در اردوگاه اشرف باقی مانده اند. تا امروز، آنان نگرانی خاصی در خصوص اقدامات مقامات عراقی جهت اعمال حق حاکمیت خود جهت منحل نمودن سازمان مجاهدین خلق و انتقال آنان از کشور ابراز ننموده اند). آمریکا در تمامی زمان ها و در تمامی سطوح، از جمله سفیر آمریکا در عراق رایان کروکر، در گیر این موضوع بوده اند.

رئوس خواسته های عراق در خصوص سازمان مجاهدین خلق

از اول ژانویه 2009، خواست اولیه و اساسی دولت عراق این بوده است که افرادی که در اردوگاه اشرف مستقر هستند از قوانین عراق و قوانین بین المللی تبعیت نمایند. سازمان مجاهدین خلق، در هر کشوری که اقامت دارد، خود را "خارج از قانون" آن کشور فرض میکند. دولت عراق با این وضعیت برخورد کرده و در خصوص روند قضایا هم کاملا روباز عمل کرده است.

در اردوگاه اشرف 3416 نفر ساکن هستند، که تمامی آنان انگشت نگاری و اسکن مردمک چشم شده اند. دولت عراق خواهان این است که تمامی ساکنان اردوگاه اشرف ظرف شش ماه از کشور خارج شوند. گزینه ای که در برابر هر فرد وجود دارد به صورت زیر است:

آنان میتوانند به صورت داوطلبانه تحت نظارت کمیته جهانی صلیب سرخ و وزارت حقوق بشر عراق به ایران بازگردند. از سال 2003 تحت فرمان عفو داده شده توسط ایران، بیش از 250 نفر از اردوگاه اشرف با موفقیت داوطلبانه به ایران بازگشته اند.

آنان میتوانند کشور ثالثی یافته و به آنجا نقل مکان نمایند. به نظر میرسد که 1015 نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق دارای گذرنامه یا اجازه اقامت در یک کشور ثالث بوده و میتوانند عراق را به مقصد کشورهای مربوطه ترک کنند.

اگر این گزینه ها در کوتاه مدت قابل حصول نباشند دولت عراق سازمان مجاهدین خلق را از اردوگاه اشرف جابجا کرده و آنان را در محلی در غرب کشور جهت برقراری امنیت خود آنان مستقر خواهد نمود.

دولت عراق روشن ساخته است که موقعیت پناهندگی سیاسی به هیچ یک از اعضای سازمان مجاهدین خلق در عراق نخواهد داد.

از دسامبر 2008، دولت عراق شروع به مذاکره با دیپلمات های غربی در بغداد به منظور یافتن کشورهای ثالثی که افراد سازمان مجاهدین خلق بتوانند به آنجا منتقل شوند کرده است. اگرچه دولت های غربی در بیان و اعلام خواستشان مبنی بر اینکه دولت عراق نباید هیچ یک از اعضای سازمان مجاهدین خلق را مجبور به بازگشت به ایران نماید سریع عمل کرده اند، ولی هیچ یک از این دولت ها مایل به پذیرفتن آنان در کشور خود نبوده اند. زمانی که در 26 ژانویه سازمان مجاهدین خلق از لیست تروریستی اتحادیه اروپا خارج گردید، به نظر میرسید که فرصت تازه ای جهت ارائه راه خروج برای اعضای مجاهدین خلق بدست آمده است. متأسفانه، دولت های غربی در ارائه پناهندگی به افرادی که باید عراق را به مقصد دیگری ترک نمایند همکاری ننموده اند.

واکنش سازمان مجاهدین خلق

در واکنش به کوشش های دولت عراق جهت رسیدن به یک نتیجه مثبت و مسالمت آمیز، رهبران سازمان مجاهدین خلق نه تنها هیچ انعطافی نشان ندادند – از هرگونه همکاری طی شش ماه مذاکرات سر باز زدند – بلکه مذاکرات را با تکرار خواسته های غیر ممکن خود از دولت عراق به بن بست کشاندند.

رهبران سازمان مجاهدین خلق مستمرا به دروغ ادعا کرده اند که آنان تحت کنوانسیون چهارم ژنو اشخاص حفاظت شده محسوب میشوند، در حالی که شکی نیست که کنوانسیون ژنو که به آن اشاره میشود از ژوئن 2005 دیگر قابل اعمال نمی باشد:

http://www.parliament.uk/commons/lib/research/briefings/SNIA-05022.pdf).

رهبران سازمان مجاهدین خلق خواستار این هستند که آمریکا تحت کنوانسیون های ژنو متعهد به ادامه حفاظت از آنان باشد. رهبران سازمان مجاهدین خلق میخواهند که آنها در اردوگاه به صفت یک گروه باقی بمانند و باز به دروغ مدعی هستند که آنها حق اقامت در اردوگاه در عراق را دارند.

رهبران سازمان مجاهدین خلق مستمرا از اینکه اجازه دهند مقامات عراقی (یا آمریکایی) وارد اردوگاه شوند امتناع نموده اند. در 7 آوریل گزارش شد که رهبران سازمان مجاهدین خلق از دادن اجازه به یک گروه از وزارت حقوق بشر عراق برای دسترسی به ساکنان اردوگاه اشرف امتناع ورزیده اند.

رهبران سازمان مجاهدین خلق اجازه دسترسی به اعضا برای مصاحبه یا اجازه به کسی جهت ترک داوطلبانه را نداده اند.

رهبران سازمان مجاهدین خلق به تکرار خواست خود مبنی بر باقی ماندن در عراق به عنوان یک سازمان نظامی تروریستی در داخل اردوگاه ادامه می دهند.

مشکل دولت عراق

دولت عراق با توجه به رویارویی دشوار با این انعطاف ناپذیری با یک مشکل جدی مواجه است. شواهد نشانگر وضعیتی است که رهبران بالای سازمان مجاهدین خلق، مسعود و مریم رجوی، به کنترل بر داخل اردوگاه اشرف ادامه میدهند که در آن اعضا تحت یک نظام خشن و سرکوبگر که شامل نقض روزانه حقوق اولیه بشر میشود قرار دارند.

(....)

ادامه:
http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=6999