در پس پرده دروغگویی ها و واژگونه نگاری ها

مجاهدین خلق، کمپ اشرف، عراق

.

... تزریق دروغ از طریق سازمان مجاهدین خلق تنها یک هدف دارد و آن هم تاخیر در انحلال نهایی این سازمان است. آینده غیرقابل گریزی که می تواند با تحرکات مناسب یا غیر مناسب کشورهای غربی و سازمانهای حقوق بشری کمی زود تر و یا دیر تر محقق گردد ...

بریف ایران اینترلینک، اکتبر 2008

لینک به متن اصلی (انگلیسی)
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=5244

بریف ایران اینترلینک - اکتبر 2008

اوایل امسال توافقی حاصل گردید تا امنیت کمپ اشرف که پادگان نظامی گروه تروریستی مجاهدین خلق ایران بوده است از نیروهای امریکایی به ارتش عراق محول گردد.

واکنش سازمان تروریستی مجاهدین به این امر، پخش دورغها و اطلاعات غلط در بین جوامع مطبوعاتی و مراکز تصمیم گیری در کشورهای مختلف بوده است . این روند تزریق دروغ تنها هدفش این بوده تا بتواند برخی از تصمیم سازان و تصمیم گیرندگان را متقاعد سازد که کمپ اشرف به هر ترتیبی که شده دست نخورده و به شکل موجودش باقی گذاشته شود. هدف این است تا نیروهای امریکایی اطراف کمپ را حفاظت کرده و درون کمپ نیز بصورت ابدی بدون دخالت و یا نظارت هیچ نیروی خارجی ای تحت کنترل رهبری فرقه رجوی باقی بماند.

بقای کمپ اشرف برای مسعود رجوی از این جهت اهمیتی حیاتی دارد که این تنها نقطه ای در جهان است که وی می تواند ایزولاسیون مطلق افراد از جامعه را که لازمه تاثیر روش های روانشناسانه و شستشوی مغزی در فرقه ها هست را داشته باشد.

مشاهده شده است که برخی از گزارشات ماههای اخیر در رابطه با وضعیت سازمان مجاهدین خلق متناقض و در هم و نامفهوم می نمایند. با تعقیب بسیاری از این اخبار متناقض و درهم می توان به راحتی سازمان مجاهدین را بعنوان پخش کننده اصلی اخبار دروغ در پشت پرده دید. بسیاری از این گزارشاتی که در ظاهر بصورت فاکت بیرون داده می شوند در واقع چیزی جز بخشی از همین کمپین دروغ پردازی فرقه رجوی نیست.

ایران اینترلینک برخی از ادعاهای اصلی مجاهدین در رابطه با کمپ اشرف را بررسی کرده و با مقایسه این ادعاهای کذب با منابع خبری معتبر، تحلیل خلاصه ای ارائه می نماید.

طرفداران مجاهدین مدعی هستند تهدیدی برای افراد کمپ وجود دارد که در صورت استرداد به ایران با محاکمه و اعدام مواجه گردند.

باید گفت که دولت عراق به کرات و با حساسیت اطمینان داده است که هیچ گونه عملی خارج از نرم قوانین بین المللی و بخصوص استرداد اجباری افراد در برنامه این دولت نبوده و نخواهد بود.

از طرف دیگر بیش از ششصد تن از اعضای مجاهدین که داوطلبانه از کمپ اشرف به ایران بازگشته اند تحت نظارت کمیته صلیب سرخ جهانی به زندگی آزاد خود ادامه می دهند و هیچ گونه اخباری در رابطه با آزار و اذیت این افراد و یا زندان و بازداشت آنها در ایران مشاهده نشده است (حتی در اخبار خود فرقه مجاهدین)

البته باید گفت که اگر چه ایران "عقو عمومی" برای کسانی که به سازمان تروریستی مجاهدین پشت کرده اند را باطل نکرده است ولی مونیتورینگ بی بی سی در یک مورد گزارش کرده است که یکی از نمایندگان مجلس ایران خواستار استرداد و اعدام سران مجاهدین شده است.

با توجه به این که همین گزارش و گزارش های مشابه مدعی هستند که ارتش امریکا حدود سیصد تن از سران مجاهدین خلق را در هفته های اخیر از کمپ اشرف خارج کرده و به پادگانهای امریکایی منتقل کرده است، مشخص است که این ایده غرب که خواستار پس فرستادن "مجاهدین غیر قابل مصرف" به ایران و نگه داشتن و استفاده از "مجاهدین قابل استفاده ترویستی" برعلیه ایران است با مخالفت ایران روبرو گردیده و موضع گیری های این چنینی بوضوح پیام ایران به مصرف کنندگان بقایای مجاهدین را روشن می سازد که به آنان گوشزد می کند که آنها می بایست "تمامی مجاهدین خلق باقی مانده در کمپ اشرف" و نه "دستچینی از آنها" را با خود به کشورهای خود در غرب ببرند و طبعا عواقبش را هم بپذیرند.

طرفداران غربی سازمان تروریستی مجاهدین مدعی هستند که این فرقه تنها نیروی مقاومت در مقابل رژیم ایرانیان است

باید اذعان نمود که تنها مقاومت واقعی در مقابل رژیم ایران همان مردم ایران در داخل این کشور هستند که با زندگی کردن در این کشور روزانه در مقابل کمبود آزادی ها و برای احقاق حقوقشان مقاومت می کنند. این ها خط اول آپوزیسیون را تشکیل می دهند. همگان می دانند که سالهای سال است که سازمان مجاهدین خلق کوچکترین حضور ذیربطی در داخل ایران نداشته و ندارد. واضح است که مردم در داخل ایران منتظر "نجات" خود توسط این "فرقه سیاسی نظامی" ننشسته اند.

با وجود این که مردم کوچه و بازار بصورت روزمره مخالف خود با دولت موجودشان را به نمایش می گذارند ولی در مورد سازمان مجاهدین خلق، اکثریت این افراد متفق القول هستند که این سازمان مجاهدین نیرویی است وابسته به خارج، این ها جمعی خائنین به وطن و بقایای رژیم صدام حسین هستند که در طی هشت سال جنگ ایران و عراق در کنار صدام بر علیه ایرانیان جنگیده اند و اکنون نیز تمام توان خود را بکار می برند تا امریکا را قانع کنند تا مردم ایران را بمباران کرده و سپس ایران را با نیروی نظامی خود اشغال نموده و سپس آن را تماما در اختیار رجوی و زنش قرار دهد.

حامیان فرقه مدعی هستند که افراد درون کمپ اشرف از سال 2004 از طرف امریکا بعنوان "افراد تحت حفاظت" مطابق با "کنوانسیون چهارم ژنو" قرار گرفته اند.

بدون در نظر گرفتن ادعاهایی که توسط برخی نظامیان آمریکایی و یا خود سازمان تروریستی مجاهدین خلق عنوان می گردد، واقعیت این است که تنها شخصیت حقوقی که اجازه اعطای موقعیت تحت حفاظت بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو را دارد همانا سازمان ملل متحد است ولاغیر.

سازمان ملل متحد در این رابطه بوضوح می گوید که "کنوانسیون چهارم ژنو به افراد نظامی و شبه نظامی که یونیفورم به تن دارد اعطا نمی گردد" و در این رابطه مشخص "شرایط لازم برای اعطای موقعیت تحت حفاظت در مورد این گروه از سال 2004 تا کنون وجود نداشته است".

افراد سازمان مجاهدین را تا زمانی که بطور مشخص تسلیحات خود را بصورت کامل تسلیم نکرده و یونیفورم ها و دیگر ادوات نظامی خود را تحویل نداده اند، نمی توانند بعنوان افراد محتاج کمک و پناهجو در نظر گرفته شوند.

حامیان خارجی فرقه رجوی مدعی هستند که عفو بین الملل و دیگر سازمانهای غیر دولتی در مورد انتقال وظیفه حفظ امنیت کمپ از نیروهای امریکایی به ارتش عراق صحبت هایی کرده اند. حامیان رجوی این را دلیلی بر مشروعیت عملکرد خود جلوه می دهند.

نه سازمان عفو بین المل و نه هیچ شخصیت حقوقی دیگری هرگز نگفته است که مسئولیت این کمپ نباید به کشور مستقل عراق و دولت منتخب آن منتقل گردد. عفو بین الملل فقط همچون بسیاری موارد دیگر به درستی خواستار آن است که دقت شود تا قوانین بین المللی و دیگر قوانین توسط امریکا و عراق رعایت گردند. دولت عراق نیز خود به دفعات اعلام کرده است که ملزم به قوانین بین المللی بوده و این قوانین بنیاد های قوانین در رابطه تصمیم در مورد وضعیت افراد کمپ اشرف را تشکیل می دهند.

حامیان مجاهدین چنین وانمود می کنند که اگر ارتش عراق کنترل را بدست بگیرد افراد مستقر در کمپ اشرف به دستور ایران قتل عام خواهند شد

باید دقت نمود که این انتقال مسئولیت با توافق کامل بین دولت عراق و دولت امریکا انجام گرفته است و مقامات مختلف عراقی از وزارتخانه های مختلف بارها تاسف خود را از تحلیل های بغایت شرم آور و توهین آمیز برخی مطبوعات غربی ابراز نموده اند. تحلیل هایی که چنین وانمود می سازند که انگار دولت جدید عراق نیز دولتی همچون دولت صدام حسین است و این احتمال وجود دارد که این دولت هم همچون رژیم صدام دست به کشتار مردم و یا مخالفینش بزند. آنها همچنین تاکید کرده و می کنند که نقش ارتش عراق در زمینه نگهداری و امنیت کمپ اشرف نمی تواند با نقشی که ارتش امریکا داشته است متفاوت باشد. این نقش کما فی السابق همان بازداشت و نگهداری و تامین امنیت در کمپ و اطراف آن است.

طرفداران مجاهدین خلق همچنین مدعی هستند که خارج کردن آنها از لیست تروریستی در اروپا و امریکا باعث خواهد شد تا آنها بتوانند رژیم ایرانیان را سرنگون کنند.

سازمان مجاهدین از سال 1983 تا سال 2003 هر گونه امکان و حمایت و تشویق ممکن سیاسی و نظامی و مالی و تدارکاتی را در اختیار داشت تا همین کار را بکند ولی نکرد. این سازمان از زمان بزرگترین حمله نظامی اش به ایران در سال 1988 که نتیجه ای جز کشته شدن صدها تن افراد غیرنظامی عضوش در آن نداشت، هرگز نتوانسته است کمر راست کند و تاثیری جدی در روند امور داخلی ایران بگذارد جز این که باید گفت در مقاطعی توانسته است با عملکرد های خود باعث فراهم شدن شرایط در جهت افزایش سرکوب های مقطعی گردد.

ورود این فرقه به لیست گروه های تروریستی کشورهای غربی به هیچ وجه ربطی به توقف یا ادامه حملات تروریستی این سازمان از عراق بر علیه اهداف در کشور ایران نداشته و ندارد. حملاتی که حداقل تا سال 2002 ادامه داشت و فقط و بعد از اشغال عراق توسط امریکا در سال 2003 و خلع سلاح اجباری این فرقه بود که این تحرکات تروریستی در این منطقه متوقف گردید.

ورود این فرقه به لیست گروه های تروریستی کشورهای غربی به هیچ وجه جلوی فعالیت های این سازمان را در کشورهای غربی نگرفته و سران این فرقه کما فی السابق به فعالیت های غیرقانونی مالی، عضو گیری و لابی در مراکز پارلمانی کشورهای غربی ادامه داده اند. خارج کردن این گروه از لیست های تروریستی کشورهای غربی هیچ تغییر جدی ای در فعالیت های این فرقه تروریستی نمی تواند داشته باشد.

البته این خروج از لیست می تواند به فرقه تروریستی اجازه دهد تا بصورت عمیق تری نیش های زهرآگین خود را در وجود موسسات سیاسی کشورهای غربی فرو ببرد.

.

تزریق دروغ از طریق سازمان مجاهدین خلق تنها یک هدف دارد و آن هم تاخیر در انحلال نهایی این سازمان است. آینده غیرقابل گریزی که می تواند با تحرکات مناسب یا غیر مناسب کشورهای غربی و سازمانهای حقوق بشری کمی زود تر و یا دیر تر محقق گردد.

- تاخیر در این رابطه می تواند به رهبران فرقه اجازه دهد تا با گرد آوردی سران فرقه در کشورهای غربی به بازسازی فرقه پرداخته و طبعا افرادی را که دیگر مصرفی برایشان ندارند همانجا باقی بگذارند.

- تا خیر در این رابطه همچنین می تواند باعث افزایش نقض حقوق بشر افراد گرفتار در فرقه گردد. افرادی که اخیرا توانسته اند خود را نجات دهند مدعی هستند که سران فرقه رجوی تا بحال رحم بیش از ده در صد از زنان در کمپ اشرف را با عمل جراحی خارج ساخته اند تا این زنان با از دست دادن امید به داشتن فرزند خود را بیشتر در اختیار رهبران فرقه قرار دهند. آنها مدعی ادامه این روند در کمپ بوده و خواستار معاینه زنان توسط پزشکان هستند.

در این رابطه:

ایران اینترلینک تقاضا می کند تا دولت عراق کمپی جداگانه در کنار کمپ اشرف تاسیس کند تا پناهگاهی باشد برای کسانی که توانسته اند خود را از این کمپ نجات دهند.

ایران اینترلینک همچنین تقاضا می کند تا درب های بسته کمپ اشرف به روی سازمانهای حقوق بشری و همچنین خانواده های افراد گرفتار در کمپ گشوده گردد.

برای دریافت اخبار روز در رابطه با کمپ اشرف می توانید با ایران اینترلینک و / یا / دولت منتخب عراق ارتباط برقرار فرمایید.

ایران اینترلینک , اکتبر 2008

-------------

لینک های دیگر: