شما صفحه آرشیو را مشاهده می‌کنید. برای دیدن صفحه اصلی‌ به این لینک مراجعه نمائیدhttp://iran-interlink.org/wordpressfa/



  • دیدار آن سینگلتون از کمپ عراق جدید (سابقا اشرف). مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در پروسه پیشرفت دموکراسی در عراق خرابکاری می کنند
  • تروریسم مجاهدین خلق (فرقه رجوی) با پشتیبانی امریکا و اسرائیل، نمک آشی که برای جنبش سبز پخته اند - مسعود خدابنده، مشاورین استراتژی خاورمیانه ا
  • چرا کسی در مورد نقض مستمر و فاحش حقوق بشر در کمپ اشرف (مجاهدین خلق، فرقه رجوی) تحقیق نمی کند؟ - گزارشی از کمپ اشرف، مارس 2011
  • چه کسی مسئول رنج مداوم خانواده های اعضای گرفتار در پادگان اشرف است؟ (بنیاد خانواده سحر، ژوئیه 2010: آمریکا یک راه بیشتر ندارد. باید دست دولت عرا
  • صدور حکم بازداشت مریم و مسعود رجوی و 37 تن دیگر از مجاهدین خلق در عراق (رویترر، ژوئیه 2019)
  • ایران اینترلینک - گزارش دوم از بغداد، اردوگاه اشرف و سازمان مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - مسعود خدابنده، ایران اینترلینک، سپتامبر 2009
  • نظرات دکتر موفق الربیعی در مورد کمپ اشرف، مسعود رجوی و "زهر زدایی" از اعضای سازمان مجاهدین خلق (خبرگزاری رویتر، ششم آوریل 2009 )
  • ممانعت رجوی (رهبر فرقه مجاهدین خلق) از ورود هیأت تحقیق وزارت حقوق بشر به اشرف (اصوات العراق، چهاردهم مارس 2009)
  • الموتمر عراق: اتحاديه اروپا منافقين را به خاك خود دعوت كند (موتمر، یازدهم فوریه 2009)
  • آقای بنی صدر: وقتی سازمانی وابسته شد طبیعتا وجه المصالحه می شود (رادیو فرانسه، پنجم فوریه 2009)
  • آمریکا تبعیدیان ایرانی تحت حمایت را در عراق بلاتکلیف نگاه میدارد (گزارشاتی از شبکه رادیو عمومی ملی امریکا از بغداد و تهران. آوریل 2008)
  • ورود اولین سری نجات یافتگان از جهنم اشرف در عراق به کشورهای اروپایی
  • معرفی یکی از چماقداران مجاهدین خلق (فرقه رجوی) لیلا جزایری یا اعظم فرهانی ملا حسنی کهنه.
  • ترجمه گزارش ویژه ایران اینترلینک از بغداد، قرارگاه اشرف و مجاهدین خلق (ایران اینترلینک، مسعود خدابنده، فوریه 2008)
  • اتحادیه اروپا بار دیگر مجاهدین (شورای ملی مقاومت،ارتش آزادیبخش، فرقه رجوی ...) را در فهرست تروریستها قرار داد ( دسامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ایران با انجمن نجات دیدار نمود (دسامبر 2007)
  • رئیس گروه پارلمان اروپا: سازمان مجاهدین در اتحادیه اروپا، انگلستان و آمریکا همچنان غیر قانونی و سیاست ما نفی آن است (دسامبر2007)
  • همایش ؛ مغز شویی ؛ جنایت علیه بشریت (دانشگاه تبریز، دسامبر 2007)
  • دیدار و سخنرانی پرفسور شلدون فوت و مسعود خدابنده در پارلمان بریتانیا (نوامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمانی بریتانیا از انجمن نجات در تهران دیدار کرد (نوامبر 2007)
  • رجوی رهبر مجاهدین به اعضای فرقه اجازه ملاقات با خانواده بدهد (خدابنده، اوت 2007)
  • سایت رجوی: هیچکس ، واقعا هیچکس صلاحیت انتقاد به رهبران پاک باز آزادی را ندارد! (ایران دیدبان، چهارم اوت 2007)
  • وصلت با تروریستها؟ نه! (کنت تیمرمن، سیزده ژوئیه 2007)
  • استفاده ابزاری از نام مسعود رجوی در تبلیغات مجاهدین حاکی از شتاب گرفتن سقوط فرقه به فاجعه غیر قابل کنترل نهایی است (بریف ایران - اینترلینک)
  • گزینه هایی سخت در روند مذاکرات ایران و امریکا (مسعود خدابنده، آسیا تایمز، بیست و یکم می 2007)
  • انتشار گزارش جدید وزارت خارجه امریکا (مسعود خدابنده، سوم می 2007)
  • اظهارات ابراهيم خدابنده و جميل بصام در مورد مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - ایسنا، هشتم آوریل 2007
  • مصاحبه تلویزیون کانال سه بریتانیا با آن سینگلتون در رابطه با مجاهدین خلق، فرقه تروریستی رجوی(سی و یکم مارس 2007)
  • نامه سرگشاده ابراهیم خدابنده به مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران (سی مارس 2007)
  • مادری التماس می کند که میشود خبری از بچه من بگیری؟!!(دکتر نوری زاده، مارس 2007)

  • ارتش خصوصی صدام نوشته آن سینگلتون سال 2003 (قسمت نوزدهم)ا

    ارتش خصوصي صدام19

    دومين تلاش رجوي براي دستيابي به قدرت







    عمليات ?روغ جاويدان







    غرب به طور كلي از مبارزه مجاهدين حمايت وسيعي به عمل مي­آورد. اما در سال 1988 همه چيز بهم خورد. اين شكستي بود كه هرگز بدان اعترا? نشد، و رجوي تلاش كرد طوري ر?تار كند كه انگار هيچ ات?اقي ني?تاده است. اما گرچه او توانست از ماشين تبليغاتي خودش براي متقاعد كردن هواداران اش كه در پايگاه هاي عراق هيچ دسترسي به رسانه ها نداشتند است?اده كند،اما صحنه سياسي غرب موضوع ديگري بود. آنان بلا?اصله به ارزيابي شكست ?روغ، و شكست صدام حسين براي پيروز شدن در جنگ با رژيم، در برنامه ريزي هايشان پرداختند.



    البته، صدام اين موضوع را بهتر از هر كسي مي دانست. خيلي زود پس از اين كه او آتش بس را پذير?ت و و خيلي زود پس از اين كه از جاه طلبي خود براي شكست پارسي­ها (?ارس ها) دست كشيد، به كم تر قانع شد، يعني به كويت حمله كرد. آتش بس با ايران كشورهايي را كه به او پول و اسلحه داده بودند وادار كرد به بازپس گيري بدهي صدام بيانديشند. براي صدام، كه خودش را رهبر تمام عرب هايي ميدانست كه با پارسيان و اسرائيل ميجنگند، خيلي تحقير كننده بود كه كشور كوچك و بي اهميتي مانند كويت از او بخواهد پولش را پس دهد!



    به موازات استراتژي بي ثبات كردن رژيم ايران، در ژوئن 1988، ارتش آزاديبخش عملياتي نظامي به نام چلچراغ يا "چهل ستاره" (Forty Stars) را انجام داد كه با حمايت نيروهاي عراقي بيش از پيش در داخل خاك ايران ن?ود ميكرد. رجوي مصمم بود از ارتش آزاديبخش براي باز كردن راهي براي خود و مريم به سوي تهران است?اده كند. در اين عمليات، آنها به مهران رسيدند، شهري كوچك در جهت همدان. مجاهدين با كمك بعضي از ساكنان محلي، كه با مصلحت گرايي به مجاهدين خوشامد گ?تند، توانستند شهر مهران را به تصر? خود در آورند. مجاهدين، قبل از عقب نشيني با تعدادي از ا?رادي كه تازه به آنان پيوسته بودند، براي چند روز مهران را در تصر? داشتند. عليرغم مو?قيت مجاهدين در اين عمليات تنها حدود 15 ن?ر به آنها ملحق شدند.



    مجاهدين همه حملاتشان را با هماهنگي كامل با ارتش عراق انجام مي دادند، كه توسط صدام حسين رهبري مي‌شد. ارتش عراق از مجاهدين حمايت لجستيكي بعمل مي آورد و آنان را آموزش مي داد، و نقشه هايي از پروازهاي شناسايي از راه هاي مورد نظر به آنان ارائه مي كرد. 24 ساعت قبل از آغاز هر حمله اي عراقي ها با بمباران مواضع ايراني ها موا?قت مي كردند تا نيروهاي ايراني را مجبور به د?اع كنند و آش?تگي به وجود آورند. ?قط با اين حمايت ها بود كه مجاهدين حملات خود را آغاز مي كردند. در مورد چلچراغ بايد گ?ت كه مجاهدين با عراقي ها به توا?ق رسيدند كه مجاهدين پيشر?ت كنند و عراقي ها از پشت سر حركت كنند و هر موضعي را كه مجاهدين مي گيرند، مثل توپخانه، ح?ظ كنند. با وجود اين، در عوض، عراقي ها در مناطق گر?ته شده سنگر ساختند وكانال ح?ر كردند، و از ايده آليسم مجاهدين براي خود سود نظامي بردند.



    اما بعدها بدون هشدار قبلي، در جولاي 1988، وقتي صدام از استراتژي خود دست كشيد و خواهان صلح شد، جنگ هشت ساله بين ايران وعراق به پايان رسيد.آقاي خميني با بي ميلي پايان جنگ و پيروزي ايران را پذير?ت. در اين زمان عراق هم از تمام مناطقي كه از ايران ?تح كرده بود عقب رانده شده بود و هم در مناطق خودش مانند ?او و بصره متحمل شكست هايي شده بود. عليرغم اين امر، با اين كه آقاي خميني در ايران ?اتح جنگ شناخته ميشد، پذيرش صلح را به نوشيدن جام زهر تشبيه كرد. جنگ به رژيم كمك زيادي كرده بود كه موضع قدرت خود را تثبيت كند.



    تا آنجا كه به مجاهدين مربوط ميشد، آنان نيز منا?ع جنگ براي رژيم را تجزيه و تحليل كرده بودند و درباره ادامه اش حاضر به شرط بندي بودند. توق? ناگهاني دشمني ها پيش قراول آخرين شانس مجاهدين براي حمله اي گسترده و ?راگير به ايران بود. حال كه دوكشور در صلح بودند و مرزها تحت نظارت شديد بود و درباره شان مشاجراتي در ميان بود، حمله به ايران غير ممكن بود، بخصوص كه آنان براي چنين حملاتي شديدا متكي به پشتيباني نيروي هوايي عراق بودند. رجوي به سازمان دستور داد در طول دو ه?ته خودش را براي حمله ?اتحانه به سوي تهران آماده كند. ارزيابي او اين بود كه كشور آماده است. بعد از سال ها جنگ و سركوب، مطمئنا مردم از مجاهدين به عنوان نيروهاي آزاديبخش استقبال خواهند كرد. با وجود اين، دليل اصلي اين كه رجوي اين قدر سريع عمل كرد اين بود كه او صر?ا نمي توانست بيش تر از اين تحمل كند.



    او از صدام حمايت خواست، كه البته با بي ميلي پاسخ مثبت گر?ت. براي ارتش عراق روشن بود كه برنامه رجوي وظي?ه اي غير ممكن است. آنها قبول كردند كه تا حد معيني از مجاهدين حمايت هوايي و موشكي بعمل آورند. اين كار انجام شد. نيروي هوايي عراق در آسمان به پرواز در آمد و از موشك هاي دور برد است?اده شد.



    به محض اين كه حمله زميني آغاز شد مجاهدين تا آنجا كه حمايت از آنها صورت مي‌گر?ت، و نه يك متر بيش تر از آن، پيش ر?تند. 150 كيلومتر در داخل خاك ايران، مجاهدين از يك گردنه گذشتند و قبل از عبور از گردنه بعدي ، "چهار زبر"، از دشت وسيعي عبور كردند. ارتش ايران كه از برنامه هاي آنان اطلاع داشت، يك عمليات غا?لگيرانه ساده انجام داد، و آن ها را بين دو گردنه محاصره كرد. آنان مجاهدين را در راهشان زمين گير كردند، و 2000 تن از آنان را كشتند. آنهايي كه از عقب مي آمدند بلا?اصله به سمت عراق عقب نشيني كردند. از كساني كه گير ا?تاده بودند، بعضي ها ?رار كرده و به داخل ايران ر?تند، بعضي ها به سوي پاكستان گريختند. بعضي ها گم شدند و چندين روزگرسنه ماندند تا اين كه روستائيان و ا?راد قبايل به دادشان رسيدند.



    از چندين نظر، عمليات يك ?اجعه بود. اولا، بخاطر اين كه رجوي خيلي ها را بدون سلاح و آموزش نديده به ميدان نبرد ?رستاد. آنان زنان و مردان ايراني جواني بودند كه در غرب زندگي مي كردند. بعضي از آنها در طول جريان اعتصاب غذاي گابن جذب سازمان شده بودند. تا آنجا كه ممكن بود هواداران سريعا به عراق اعزام شده بودند، چند روزي آموزش اوليه ديده بودندو بعد از آن ها انتظار داشتند كه براي عمليات نظامي حمله به ايران شركت داشته باشند؛ چيزي كه عراقي ها بعد از هشت سال نتوانسته بودند انجام دهند. اين ا?راد را انگار به پيك نيك مي?رستادند، به آنها هندوانه و نان و شير و ديگر مواد غذايي داده بودند كه تا رسيدن به تهران بتوانند از آن ها است?اده كنند.



    كساني كه ?رستاده شده بودند شامل زنان و مردان پير (والدين و پدربزرگ و مادربرزگ هاي مبارزان مجاهدين) و جوانان زير هجده سال بودند. كودكان، زنان پير و خارجي هاي پاسپورت در جيب را ?رستاده بودند تا با كماندوهاي مجرب و محكم شده در ميادين نبرد، كه از حمايت هوايي برخوردار بودند، بجنگند. يك خارجي، يك پرستار خارجي و همسر يكي از هواداران مجاهدين، توسط ايراني ها اسير و در نهايت به ?رانسه ?رستاده شد. بقيه اينقدر خوش شانس نبودند. در ميان كشته شدگان، سو و سمينا از بريتانيا وجود داشتند.



    حتي خيلي از اعضاي مجاهدين كه آموزش هاي نظامي ديده بودندا?رادي بودند كه مناسب مبارزه نظامي نبودند. اعضاي بخش ديپلماسي مجاهدين، كه ايرانيان طبقه متوسط تحصيلكرده در غرب بودند، روحيه جنگ نداشتند. ارتش ايران، كه با آن مواجه شدند، هشت سال با عراق جنگيده بود. آنها در جنگ استوار و محكم شده بودند. بعضي از آنان روستائيان زمختي بودند كه از كشتن دشمن، چه ايراني چه عراقي، با دست خالي هيچ رقتي نداشتند. بقيه از نظر ايدئولوژيك مجاهدين را دشمن انقلاب امام شان مي‌دانستند و آنان را هد? قرار داده ومي كشتند. اين عمليات از آغاز يك مسابقه نابرابر بود.



    حتي اگر عمليات مورد كمين قرار نمي گر?ت تصور مو?قيت مجاهدين در تصر? شهر به شهر و كسب حمايت در راه به سوي تهران با چنين ارتش شله قلمكاري، كاري دشوار است. با وجود اين، شايد اين انتقاد خيلي تند و تيز باشد و آمادگي مردم ايران براي تغيير حكومت را ناديده گر?ته باشد. شايد، اگر مجاهدين قادر مي بودند بيش تر در خاك ايران ن?وذ كنند، وقايع قدرت مي گر?تند وحركت ضد-انقلاب آغاز مي‌شد. اين، بي شك تنها زمان ممكن براي ات?اق ا?تادن چنين امري بود.



    همانطور كه گ?ته شد، ارتش ايران به راحتي عمليات را غا?لگير كرد. دو هزار ن?ر كشته شدند، چون جايي براي ?رار نداشتند.


    Date: 2006-12-27
    (C) 2006