شما صفحه آرشیو را مشاهده می‌کنید. برای دیدن صفحه اصلی‌ به این لینک مراجعه نمائیدhttp://iran-interlink.org/wordpressfa/



  • دیدار آن سینگلتون از کمپ عراق جدید (سابقا اشرف). مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در پروسه پیشرفت دموکراسی در عراق خرابکاری می کنند
  • تروریسم مجاهدین خلق (فرقه رجوی) با پشتیبانی امریکا و اسرائیل، نمک آشی که برای جنبش سبز پخته اند - مسعود خدابنده، مشاورین استراتژی خاورمیانه ا
  • چرا کسی در مورد نقض مستمر و فاحش حقوق بشر در کمپ اشرف (مجاهدین خلق، فرقه رجوی) تحقیق نمی کند؟ - گزارشی از کمپ اشرف، مارس 2011
  • چه کسی مسئول رنج مداوم خانواده های اعضای گرفتار در پادگان اشرف است؟ (بنیاد خانواده سحر، ژوئیه 2010: آمریکا یک راه بیشتر ندارد. باید دست دولت عرا
  • صدور حکم بازداشت مریم و مسعود رجوی و 37 تن دیگر از مجاهدین خلق در عراق (رویترر، ژوئیه 2019)
  • ایران اینترلینک - گزارش دوم از بغداد، اردوگاه اشرف و سازمان مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - مسعود خدابنده، ایران اینترلینک، سپتامبر 2009
  • نظرات دکتر موفق الربیعی در مورد کمپ اشرف، مسعود رجوی و "زهر زدایی" از اعضای سازمان مجاهدین خلق (خبرگزاری رویتر، ششم آوریل 2009 )
  • ممانعت رجوی (رهبر فرقه مجاهدین خلق) از ورود هیأت تحقیق وزارت حقوق بشر به اشرف (اصوات العراق، چهاردهم مارس 2009)
  • الموتمر عراق: اتحاديه اروپا منافقين را به خاك خود دعوت كند (موتمر، یازدهم فوریه 2009)
  • آقای بنی صدر: وقتی سازمانی وابسته شد طبیعتا وجه المصالحه می شود (رادیو فرانسه، پنجم فوریه 2009)
  • آمریکا تبعیدیان ایرانی تحت حمایت را در عراق بلاتکلیف نگاه میدارد (گزارشاتی از شبکه رادیو عمومی ملی امریکا از بغداد و تهران. آوریل 2008)
  • ورود اولین سری نجات یافتگان از جهنم اشرف در عراق به کشورهای اروپایی
  • معرفی یکی از چماقداران مجاهدین خلق (فرقه رجوی) لیلا جزایری یا اعظم فرهانی ملا حسنی کهنه.
  • ترجمه گزارش ویژه ایران اینترلینک از بغداد، قرارگاه اشرف و مجاهدین خلق (ایران اینترلینک، مسعود خدابنده، فوریه 2008)
  • اتحادیه اروپا بار دیگر مجاهدین (شورای ملی مقاومت،ارتش آزادیبخش، فرقه رجوی ...) را در فهرست تروریستها قرار داد ( دسامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ایران با انجمن نجات دیدار نمود (دسامبر 2007)
  • رئیس گروه پارلمان اروپا: سازمان مجاهدین در اتحادیه اروپا، انگلستان و آمریکا همچنان غیر قانونی و سیاست ما نفی آن است (دسامبر2007)
  • همایش ؛ مغز شویی ؛ جنایت علیه بشریت (دانشگاه تبریز، دسامبر 2007)
  • دیدار و سخنرانی پرفسور شلدون فوت و مسعود خدابنده در پارلمان بریتانیا (نوامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمانی بریتانیا از انجمن نجات در تهران دیدار کرد (نوامبر 2007)
  • رجوی رهبر مجاهدین به اعضای فرقه اجازه ملاقات با خانواده بدهد (خدابنده، اوت 2007)
  • سایت رجوی: هیچکس ، واقعا هیچکس صلاحیت انتقاد به رهبران پاک باز آزادی را ندارد! (ایران دیدبان، چهارم اوت 2007)
  • وصلت با تروریستها؟ نه! (کنت تیمرمن، سیزده ژوئیه 2007)
  • استفاده ابزاری از نام مسعود رجوی در تبلیغات مجاهدین حاکی از شتاب گرفتن سقوط فرقه به فاجعه غیر قابل کنترل نهایی است (بریف ایران - اینترلینک)
  • گزینه هایی سخت در روند مذاکرات ایران و امریکا (مسعود خدابنده، آسیا تایمز، بیست و یکم می 2007)
  • انتشار گزارش جدید وزارت خارجه امریکا (مسعود خدابنده، سوم می 2007)
  • اظهارات ابراهيم خدابنده و جميل بصام در مورد مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - ایسنا، هشتم آوریل 2007
  • مصاحبه تلویزیون کانال سه بریتانیا با آن سینگلتون در رابطه با مجاهدین خلق، فرقه تروریستی رجوی(سی و یکم مارس 2007)
  • نامه سرگشاده ابراهیم خدابنده به مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران (سی مارس 2007)
  • مادری التماس می کند که میشود خبری از بچه من بگیری؟!!(دکتر نوری زاده، مارس 2007)

  • ارتش خصوصی صدام نوشته آن سینگلتون سال 2003 (قسمت ششم)ا

    ارتش خصوصي صدام(6)

    رجوي منابع سازمان را به پاريس ميبرد



    بلا?اصله بعد از شكست تظاهرات سي خرداد، كميته مركزي مجاهدين با خروج مسعود رجوي همراه با بني صدر از ايران موا?قت كرد. آنها قرار بود در پاريس، و درجايي كه عباس داوري تماس گر?ته بود، پناهنده شوند. رجوي توسط كميته مركزي مجاهدين به عنوان سخنگوي سازمان به خارج از كشور ?رستاده شد. وي دستور داشت حمايت جامعه جهاني را كسب كند و به تبليغ مبارزه و ايدئولوژي سازمان بپردازد. با وجود اين، خيلي زود مشخص شد كه ح?ظ جان رجوي براي او از هر نياز ديگر سازمان مهم تر بود، اين ?رار به او ?رصت داده بود كه قدرتي را كه بدست آورده ح?ظ كند.



    رجوي، وقتي ايران را ترك كرد، تا آنجا كه ميتوانست منابع سازمان را با خود برد؛ منابع اداري، نشر، مالي و شخصي.



    به هواداران داخل ايران دستور داده شده بود كه طلا، جواهرات، ?رش و ديگر مواد ارزشمند را به خارج از كشور ب?رستند تا به مبارزه كمك كرده باشند. خود رجوي تعداد اعضايي را كه ميتوانستند براي او ارزشمند باشند در ماموريت تبليغاتي خود به همراه برد، اعضايي كه به وي و?ادار بودند و يا به راحتي ميشد آن ها را رد كرد. وي به خارج كردن اين نيروها از ايران ادامه داد، و درنتيجه نيروهاي داخلي از نظر روحي تضعي? و تهي شدند. اما اين براي رجوي مهم نبود. نيروهاي داخلي به عنوان عدد و خون براي وي سودمند بودند؛ به عنوان ليستي از اسامي براي "كتاب شهداي" وي كه بسرعت درحال رشد بود. در پاريس، او به استقرار آنچيزي پرداخت كه در نظرش "دولت تبعيدي" بود، و به تبليغ نقش خودش پرداخت.



    در هيچ كشور ديگري گروه مخال? به منظور تداوم مبارزه اش كشور را ترك نكرده است. مجاهدين رجوي را با يك وظي?ه خاص به خارج ?رستادند؛ به منظور جلب حمايت سياسي بين المللي. او ميتوانست با اندك منابع شخصي سازمان به اين هد? دست يابد. ?رانسه به او پايگاه و حمايت مالي پيشنهاد كرد. برادران وي، بخصوص كاظم كه بخاطر تغيير حكم اعدام مسعود در سال 1972 تلاش زيادي كرده بود، در اروپا بودند و مناصب قابل توجهي داشتند، بعلاوه، يك گروه بسيار ?عال و حر?ه اي از هواداران سازمان در خارج از ايران وجود داشت و آن انجمن دانشجويان ايراني مسلمان بود. بسياري از دانشجويان ايراني تصميم گر?ته بودند كه پس از انقلاب به ايران برنگردند، بنابراين منابع انساني خوبي براي سازمان درخارج از كشور بودند. رجوي به است?اده از منابع خود سازمان نيازي نداشت. اما براي بسياري از مردم حتي در آن زمان، مشخص بود كه او ديدي متكبرانه درباره اهميت و جايگاه خودش دارد. ميتوان ?رض كرد كه او خودش را در اين مرحله بيشتر رهبر ميدانست تا يك عضو بلندپايه كميته مركزي سازمان.



    رجوي ريشه سازمان را در ايران خشكاند تا بتواند يك دولت در تبعيد ايجاد كند. او موا?قت شوراي ملي مقاومت را براي رهبري موقت بعد از سرنگوني رژيم كسب كرد، و او اين رهبري را قريب الوقوع ميدانست. اين يك اشتباه استراتژيك بزرگ بود. شايد رجوي واقعا مجاهدين را در كوتاه مدت نجات داد، و از نظر سياسي آن را زنده نگه داشت. اما او آقاي خميني را خيلي دست كم گر?ته بود و در عوض درباره توانائيهاي خودش و سازمان دست بالا را گر?ته بود.







    مبارزه مسلحانه درون ايران- "?از نظامي"



    رجوي در خارج از ايران، با تمام منابع سازمان كه همراه وي در پاريس بودند، استراتژي مقاومت براي سرنگوني رژيم را به صورت ذيل اعلام كرد:



    1- زدن ضربه هاي اساسي به هيئت حاكمه رژيم با ترور اشخاص كليدي



    2- حمله سراسري به ماشين سركوب براي شكستن ?ضاي ترس و وحشت



    3- است?اده از نيروي مردمي؛ يعني، ترتيب دادن اعتراضات، تظاهرات، اعتصابات كارگري و...







    در نظر وي، تمام اين ها ميتوانست ناتواني رژيم حاكم را ثابت كند.



    اما مجاهدين چگونه ميتوانستند تمام اين كارها را انجام دهند درحاليكه اكثر رهبران و منابع سازمان در خارج از كشور بسر ميبردند؟



    عليرغم اينكه مجاهدين، بعد از انقلاب رشد كرده بودند،اما تعداد اعضايي كه بتوان آنها را كادر ناميد هنوز محدود بود. بعد از 30 خرداد، ?قط اعضاي ارشد بودند كه خانه هاي امن براي ?رار داشتند. اعضا و هواداران معمولي به حال خود رها شدند تا خود به بهترين وجه ممكن از خودشان د?اع كنند. درحالي كه دوستان، خانواده و ديگر هم?كران مايل بودند به اين نيروها پناه دهند و كمكشان كنند، همسايه ها و آشنايان طر?دار رژيم در دستگيري اينها كمك كردند.



    در اين ميان، مجاهدين از هر آنچه داخل ايران داشتند است?اده كردند تا به نيروهاي رژيم حمله كنند.



    آنها، با ن?وذ به حزب جمهوري اسلامي؛ در مقر آن در تهران بمب گذاري كردند، و حدود صد ن?ر، از جمله آيت اله بهشتي، يكي از بنيانگذاران جمهوري اسلامي و نزديك ترين شخص به آيت‌اله خميني، را كشتند. آنان همچنين با بمبگذاري نخست وزير جديد، رجايي، را به قتل رساند. سپس به بمبگذاري هاي انتحاري روي آوردند، از جمله ترور آيت اله دستغيب، يكي ديگر از روحانيون سرشناس و نزديك به آيت‌اله خميني و نظريه پردازي مهم. اين ترورها روزنه اميدي را براي كساني كه به دنبال راهي براي شكست رژيم بودند، باز كرد. اما اين امر زياد طول نكشيد. در ?وريه 1982، رژيم، از طريق ن?وذي هاي خود به مجاهدين، محل اخت?اي موسي خياباني، ?رمانده مجاهدين در داخل ايران، و چند عضو ارشد سازمان از جمله همسر رجوي، را كش? كرد. اين اعضاي ارشد در درگيري مسلحانه كشته شدند و راه ن?وذ توسط مجاهدين به دستگاه رژيم ?ورا مسدود شد.



    بعد از كشته شدن موسي خياباني، مجاهد علي زركش، يكي ديگر از اعضاي و?ادار و با تجربه، را به عنوان ?رمانده سازمان درداخل ايران منصوب كرد. نيروهاي مجاهدين مي‌توانستند به مبارزه خود ادامه دهند چون آنها همچون شبكه هايي عمل مي‌كردند كه هيچ اطلاعي از وجود اعضاي ديگر نداشتند و هركدام بطور مستقل با پاريس در ارتباط بودند. اگرچه در آنها ن?وذ شده بود، اما پيدا كردن شبكه هاي ديگر آسان نبود، و مبارزه ادامه يا?ت.



    در همين زمان، وقتي كه نيروهاي داخل ايران درحال جنگ چريكي با رژيم بودند، درخارج از كشور، پناهندگان ايراني براي مبارزه عليه رژيم جذب شدند. رجوي، خيلي زود پس از ?رارش از ايران، با است?اده از پيوندهاي موجود بين حزب دموكرات كردستان، و از طريق رهبر آن قاسم لو، با رهبر عراق، صدام حسين، ارتباط برقرار كرده بود.حزب دموكراتيك كردستان و عراق به مجاهدين اجازه دادند اردوگاه هاي آموزشي خود را در داخل كردستان مستقر كنند. اعضا و هواداران مجاهدين كه از ايران ?رار كرده بودند، در اين پايگاه‌ها در كردستان جمع شدند. اعضاي جديد از غرب نيز به آنجا ر?تند، و سرانجام مبناي ارتش آزاديبخش را تشكيل دادند.



    با كم شدن روز ا?زون منابع و مت?رق شدن بيشتراعضاي مجاهدين در ايران، استراتژي آسيب‌رساني اوليه رجوي تضعي? شد و تحليل ر?ت. اين استراتژي در نهايت به شليك به سوي مغازه داران طر?دار رژيم، بمبگذاري در سطل زباله و شليك به سوي ا?رادي در خيابان محدود شد، تا مقاومت را پايدار نگه دارد.



    بعد از مدتي، رجوي عقيده اش را تغيير داد و استراتژي جديد به نام ه?ت ه?تم را اعلام نمود. اين بدان معنا بود كه مجاهدين درداخل ايران بايد كشتن به اصطلاح سرانگشت هاي رژيم را آغاز ميكردند (يعني، نيروهاي سركوبگري همچون پاسداران) تا جايي كه رژيم ?لج شود. همچنين اين اميد وجود داشت كه نوعي شورش ايجاد شود، چون مردم ديگر از بيرون آمدن و حمايت از مقاومت ترسي نداشتند و آنها اين نظريه را تا هنگام استقرار ارتش آزاديبخش ملي در سال 1987 و استقرار استراتژي است?اده از ارتش براي سرنگوني رژيم ترك نكردند.



    يكي از ويژگي هاي مهم توانايي مجاهدين در هدايت مبارزه مسلحانه از خارج كشور، است?اده از راديو بود. در سال 1982، مجاهدين يك ?رستنده راديويي 10 كيلووات را از شركت زيمنس در آلمان خريداري كردند. اگرچه براي خارج كردن آن به مجوز درجه 1 احتياج داشتند، تحت نام مستعار، به آنها اجازه داده شد راديو و تجهيزات آن را به بغداد ب?رستند، و از آنجا، قادر بودند آن را به كردستان عراق و سپس به كردستان ايران ببرند. در آنجا آنان از روستائيان كرد براي انتقال دستگاه، با است?اده از قاطر و در نهايت پاي پياده، به منطقه كوهستاني، جايي كه در آن ايستگاه راديويي شان را بنا كردند، طلب كمك نمودند. در اين مرحله عضويت حزب دموكراتيك كردستان در شوراي ملي مقاومت سودمند بود چرا كه روستائيان كرد بخاطر حمايت از حزب حاضر بودند، كمك كنند. البته مدت زيادي طول نكشيد كه نيروهاي ايران در جنگ با عراق مجاهدين را مجبور كردند به كردستان عراق عقب نشيني كنند. آنها راديو را با خود بردند و خيلي زود رژيم عراق،به آنها اجازه داد از ايستگاه‌هاي راديويي اين كشور به اضا?ه دستگاه خودشان است?اده كنند.



    راديو براي ?رستادن پيام ها به داخل ايران براي مجاهدين حياتي بود. راديو به آنان اجازه مي‌داد كه اعضاي جديد جذب كنند و ?عاليت هاي آنان را هدايت نمايند.


    Date: 2006-12-27
    (C) 2006